لغت نامه دهخدا
قوشه. [ ق ُ ش َ ] ( اِخ )دهی است از دهستان ارشق بخش مرکزی شهرستان مشکین شهر( خیاو )، سکنه آن 226 تن. آب آن از چشمه. محصول آن غلات و حبوب و شغل اهالی آنجا زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد و در دو محل بفاصله دو کیلومتر واقع شده و بنام قوشه بالا و قوشه پائین مشهور است. سکنه بالا 72 تن میباشد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
قوشه. [ ش َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان قهاب صرصر بخش صیدآباد شهرستان دامغان، سکنه آن 1000 تن. آب آن از قنات. محصول آن غلات، حبوب، پنبه و صیفی. شغل اهالی زراعت، گله و شترداری و صنایع دستی زنان آنجا کرباس و گلیم بافی است.این ده پاسگاه نگهبانی، دبستان، گاراژ و قهوه خانه سر راه شوسه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).