غیب نمای

غیب نمای. [ غ َ ن ُ / ن ِ / ن َ ] ( نف مرکب ) رجوع به غیب نما شود:
دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد.حافظ.باقی آنچه ضمیر منیر و رأی غیب نمای اقتضا میکند... ( تاریخ غازانی چ انگلستان ص 52 ).
ای امیر عرب ای کآینه غیب نمایی
بر سر افسر سلطان ازل ظل همایی.طراز یزدی.

( غیب نما ی ) ( صفت ) آنچه غیب را نشان دهد نشان دهنده نهان.

💡 دلی که غیب نمای است و جامِ جم دارد ز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟

💡 خاطر غیب نمای تو مگر جام جم است که رخ حال من از آینه پنهانش نیست

💡 چه روح‌ها که فزایی چه حلقه‌ها که ربایی چو ماه غیب نمایی ز پرده‌های نهانی

💡 چه احتیاج که سایل کند سوال چو نیست ضمیر غیب نمای تو حاجتش بسوال