غم رسیده

💡 تو پاره جگر و نور و دیده ام بودی گل ریاض دل غم رسیده ام بودی

💡 دی بنواخت یار من بنده غم رسیده را داد ز خویش چاشنی جان ستم چشیده را

💡 به دوش دیگر آن غم رسیده محزون هزار پاره و سوراخ جامه پر خون

💡 ای جان غم رسیده، ز دلدار شرم دار چون اختیار ازوست مگو اختیار من

💡 آن یار حاضرست، نمی بینیش چرا؟ ای جان غم رسیده خرابی و شرمسار

💡 جان ها غم رسیده و دل های بی قرار در پیچ و تاب طره پر خم گذاشتی