غلى

[ویکی الکتاب] معنی غَلْیِ: جوشیدن
تکرار در قرآن: ۲(بار)
و غلیان: جوشیدن «غَلَی القِدْرُ غَلْیاً وَ غَلَیاناً» یعنی دیگ جوشید و بالا آمد. درخت زقوم خوراک گناهکار است مثل روغن جوشان یا فلز مذاب در شکم‏ ها می‏جوشد همچون جوشیدن آب جوشان (نعوذ باللَّه منه). این لفظ در قرآن فقط دوبار آمده است. در نهج البلاغه خطبه 154 درباره عایشه فرموده: «وَضِعْنٌ غَلا فی صَدْرِها کَمِرْجَلِ الْقَیْنِ» کینه‏ای در سینه‏ اش مثل دیک آهنگر جوشید.

💡 عبدالملك در سال 75 به حج رفت. و در حالى كه لبيك مى گفت به مكه در آمد و لبيكگويان وارد مسجد گرديد و در چهار روز خطبه خواند. هر روز خطبه اى، و در يكى ازروزها ضمن خطبه اش چنين گفت: و من هر چيز را از شماتحمل مى كنم جز بر افراشتن پرچمى را و همان غلى كه آن را به گردن عمر و انداختم،نزد من است و به خدا سوگند ياد مى كنم كه آن را به گردن كسى نمى اندازم كه جز باسختى و فشار در آورم.(127)

💡 عبدالملك توجهى به قسم او نكرد و غلى از نقره در آورد و به گردن عمرو انداخت.

💡 173- رجوع شود به: الرد على الجهميه و الزنادقه؛ تاليف احمد بنحنبل (م: 241 ه ) چاپ قاهره و الرد غلى الجهميه، تاليف عثمان بن سعيد دارمى (م: 280 ه) چاپ لندن سال 1960 م؛ و جهم بن صفوان، تاليف حامد العلى چاپ بغداد 1965 م.كتاب اخير اثرى است جامع در احوال جهم.

💡 17 - الدرر المنيه فى الرد غلى الوهابيه، تاليف، سيد احمد دحلان شافعى.