کلمه «غشو» در متون لغوی دو معنی اصلی دارد که هر کدام در زمینهای متفاوت به کار میرود:
معنی اول آن «آمدن نزدیک کسی» است و در آثار قدیمی برای توصیف نزدیک شدن به فرد یا حضور یافتن در کنار او به کار رفته است. این کاربرد بیشتر در متون ادبی و تاریخی دیده میشود و به مفهوم حرکت یا حضور اجتماعی اشاره دارد.
معنای دوم «غشو» نام درختی است که در فارسی به آن «کُنار» گفته میشود و با نامهای سدر در عربی و بیر در هندوستان شناخته میشود. میوه این درخت سرخرنگ، شبیه عناب اما بزرگتر و شیرین است و در مناطق گرمسیری و هندوستان به وفور یافت میشود. برگ و میوه درخت غشو کاربردهای سنتی و بهداشتی دارند و از آنها در شستوشوی مو یا بدن و همچنین مصرف خوراکی استفاده میشود.