عکس پذیر

عکس پذیر. [ ع َ پ َ ] ( نف مرکب ) عکس پذیرنده. نقش پذیر. انعکاس و تصویر پذیر چون آینه:
صقلش از مالش سریشم و شیر
گشته آیینه وار عکس پذیر.نظامی.چنان ز ضعف بود بی نظیرم روشن
که در برابرم آیینه نیست عکس پذیر.عرفی.

عکس پذیرنده نقش پذیر

💡 شود هر آینه ز اسرار غیب عکس پذیر دهی گر آینه دل به مهر او صیقل

💡 فلک دو وقت به خصمان تو خطاب کند بود سیاق خطابش دو لفظ عکس پذیر

💡 فرمان دهد که عکس پذیری به عهد او بیرون برد قضا هم از آئینه هم ز آب

💡 براه روشن دین تو هر که رهرو گشت به رنگ آینه شد نقش پاش عکس پذیر

💡 بیمن خاک درت شد دل چو زمزم من چو آب عکس پذیر از صفای اندیشه

💡 هیچ جا نیست که عکس رخ او پیدا نیست جرم آیینه بود گر نبود عکس پذیر