لغت نامه دهخدا
عروص. [ ع َ ] ( ع ص ) ناقه ای که عرقش بوی خوش دارد. ( منتهی الارب ). ماده شتر خوش بو، آنگاه که عرق و خوی کند. ( از اقرب الموارد ).
عروص
جمله سازی با عروص
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نماز شام ز صحن فلک نمود مرا عروص چرخ که بنهفت روی در خاور