شکرگیر

شکرگیر. [ ش َ ک َ ] ( ن مف مرکب ) گرفتار. ظاهراً مانند نمک گیر:
مشوبر طره شیرین شکرگیر
وگر گیری نخست از خویشتن گیر.امیرخسرو ( از آنندراج ).

💡 چو شکرگیر تو گشتم چو من از تیر تو گشتم چه شد ار بهر شکارت شکند تیر و کمانم

💡 چو بگشایی لب شکر شکن را لبا لب در شکرگیری سخن را