لغت نامه دهخدا
شپر. [ ش َپ ْ پ َ ] ( سریانی، ص ) خوب و نیک. ( ناظم الاطباء ). به لغت سریانی به معنی خوب و نیکوست که به عربی حسن خوانند. ( از انجمن آرا ) ( برهان ). || ( اِخ ) مصحّف شبر. نام حسن بن علی علیهماالسلام بود. ( انجمن آرا ). رجوع به شبر شود.