شب پرک

لغت نامه دهخدا

شب پرک. [ ش َ پ َ رَ ] ( اِ مرکب ) شب پره. ( فرهنگ نظام ). مرغ عیسی و به عربی خفاش خوانند. گویند چون او را بکشند و بر زهار کودکان پیش از بلوغ بمالند منع برآمدن موی کند و اگر او را در سوراخ موش نهند همه بگریزند. ( برهان قاطع ) ( از آنندراج ). خفاش و حیوانی از خانواده پستانداران، و پرنده و بالدار و بالهای آن غشائی و تنه اش مانند تنه موش است. ( ناظم الاطباء ). شب پره. خفاش.

فرهنگ فارسی

شب پره مرغ عیسی و بعربی خفاشی مرغ عیسی و بعربی خفاش خوانند.

جمله سازی با شب پرک

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 مهر چون عجز شب پرک دیدست گر درو ننگرد نگیرد کین

💡 مشنو از شب پرک حکایت خور گرد دریا برآی و نیلوفر

💡 سیاهی بس که بسته ذیل جاوید گریزان شب پرک هم سوی خورشید

💡 در تاریکی ز بس که می بنشینم در روز چو شب پرک همی بد بینم

گودوخ یعنی چه؟
گودوخ یعنی چه؟
کف پا یعنی چه؟
کف پا یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز