سیه سرو

💡 چند می‌پرسی که مجنون کرد و عقلت را که برد مستی چشم سیه سرو خرامان شما

💡 شاعر در اشعار زیبای خود، معشوق را به یک سیه سرو بلند قامت تشبیه کرده است که با شکوه و زیبایی در میان باغ می‌درخشد.

💡 قامت بلند و استوار او در میان جمعیت، مانند یک سیه سرو در میان گل‌ها به نظر می‌رسید که توجه همه حاضران را به خود جلب می‌کرد.

💡 در توصیفات ادبی کلاسیک، سیه سرو نمادی از زیبایی، وقار و استواری است که همواره در دل داستان‌های عاشقانه و اشعار فارسی جایگاه ویژه‌ای دارد.