سیم رنگ

لغت نامه دهخدا

سیم رنگ. [ رَ ] ( ص مرکب ) سیم گونه. به رنگ سیم. سپیدرنگ:
پدید آمد آن چشمه سیم رنگ
چو سیمی که پالاید از ناف سنگ.نظامی.ستاره فروریخت ناخن ز چنگ
هوا شد پر از ناخن سیم رنگ.نظامی.آن شیفته را چو باد در بوق افتاد
آن گنبد سیم رنگ بر باد بداد.سعدی.

فرهنگ فارسی

سیم گونه. برنگ سیم. سپید رنگ

جمله سازی با سیم رنگ

💡 ز بس شکوفه شده سیم رنگ شاخ درخت ز بس بنفشه شده مشگبوی روی تراب

💡 آن شیفته را چو باد در بوق افتاد آن گنبد سیم رنگ از دست بداد

💡 چو یک بیضه ی سیم رنگ آوری ز غوغا جهانی به تنگ آوری

💡 تنت با سیم سیمین بر نموده ز رشکت سیم رنگ زر نموده

💡 پدید آمد آن چشمهٔ سیم رنگ چو سیمی که پالاید از ناف سنگ