سیاه زبان

لغت نامه دهخدا

سیاه زبان. [ زَ ] ( ص مرکب )عیب گو. ( آنندراج ). بدزبان. عیب گو. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

عیب گو بد زبان

جمله سازی با سیاه زبان

💡 آن به که از میان نبرم داغ لاله را از باطن سیاه زبانان حذر کنم