مستفید

مستفید. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفادة. فائده گیرنده و فائده خواهنده. ( آنندراج ). فائده گیر. سودخواه. فائده طلب. خواهنده سود و فایده. بهره مند. سودمند. استفاده کننده. طالب فائده. و رجوع به استفاده شود: آنچه ممکن شد در تفهیم متعلم و تلقین مستفید در شرح و بسط تقدیم افتاد. ( کلیله و دمنه ). [ ابومنصور ] کاتب...بود... مشتری مشتری سعادت او و کیوان مستفید دهای او. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 283 ). بر زبان قلم به سمع مستفیدان رسانیده آید. ( جهانگشای جوینی ).
مستفیدی اعجمی شد آن کلیم
تا عجمیان را کند زان سر علیم.مولوی ( مثنوی ).گر پذیرند آن نفاقش را رهید
شد نفاقش عین صدق مستفید.مولوی ( مثنوی ).- مستفید شدن؛ سودمند شدن. ( ناظم الاطباء ).
- مستفید گشتن؛ بهره مند گشتن. سود بردن: چه شود اگر در این خطه روزی چند بیاسائی تا به خدمت تو مستفید گردیم. ( گلستان ). اما به شنیدن این حکایت مستفید گشتم. ( گلستان ). دیگران هم به برکت انفاس شما مستفید گردند. ( گلستان ). بدین حکایت که شنیدم مستفید گشتم و امثال مرا همه عمر این نصیحت به کار آید. ( گلستان ).

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِفا. ) استفاده کننده، فایده گیرنده، بهره مند.

۱. استفاده کننده، فایده گیرنده، بهره مند.
۲. کسی که طلب بهره و فایده بکند.

استفاده کننده، فائده گیرنده، کسی که طلب بهره وفائده بکند
( اسم ) فایده گیرنده سود خواهنده بهره مند: ومواعظ بسیار لایق هر حکایت در و زیادت گردانید تامستفیدان ادب... را بمطالع. آن رغبت زیادت گردد. جمع: مستفیدین.

💡 دم نزم خمش کنم با همه رو ترش کنم تا که بگوییم توی حاضر و مستفید من

💡 باز بهر مصلحت بازش کشید که به خویش آ باز رو ای مستفید

💡 به حرف هیچ کس انگشت اعتراض منه که مستفید شود از تو و عدو گردد

💡 پیوسته نقشبند ز کلک تو مستفید دایم صدف گشای زلعل تو ترجمان

💡 صاحبا قرآن مجدت گر فرستی یک دو روز گردم از آیات و الفاظ مجدش مستفید