«تناقض عرضی / رابطهی متقاطع (در موسیقی)» در تئوری موسیقی، حالتی که یک نت در یک خط صوتی به صورت بمل و در خط دیگر بلافاصله به صورت دیز یا طبیعی میآید و تضاد کروماتیک گوشگیر ایجاد میکند.
