لغت نامه دهخدا
سعد و اسما. [ س َدُ اَ ] ( اِخ ) اول نام عاشق و دوم نام معشوقه ای است که در عرب بوده اند. ( غیاث ) ( آنندراج ):
چشمه بانوی و درخت است اخستان
هردو باهم سعد و اسما دیده ام.خاقانی.بادت سعادت ابد و باتو بخت را
مهری که جان سعد باسما برافکند.خاقانی.