سرو پیاده. [ س َرْ وِ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سرو کوچک که بقدر قامت مرد پیاده بود و آن بسیار خوشنما باشد. ( غیاث ). نوعی از سرو کوتاه. مقابل سرو سواره. ( آنندراج ):
سرو پیاده خوش بود اندر چمن ولی
آن سرومن پیاده خوش است و سوار خوش.میرخسرو ( از آنندراج ).چشم پیاله عاشق مینای باده است
این شوخ چشم قمری سرو پیاده است.سلیم ( از آنندراج ).
سرو کوچک که بقدر قامت مرد پیاده بود و آن بسیار خوشنما باشد. نوعی از سرو کوتاه مقابل سرو سوراه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از پیش کمال ار چه گذشتی تو سواره دل در پی قدت شده چون سرو پیاده
💡 فاخته کو، که بوسه بر کنج دهان من زند؟ سرو پیاده گفته ام شیشه سبز فام را
💡 هر جا گهی پیاده کند گشت و گه سوار آنجا گل سوار و سرو پیاده کیست
💡 چشم قدح به جلوه مینای باده است این شوخ چشم، قمری سرو پیاده است
💡 سرو پیاده خوش بود اندر چمن، ولیک آن سرو من پیاده خوش است و سوار خوش
