واژه «سرنگهدار» در زبان فارسی به فردی گفته میشود که رازدار و امین دیگران است و توانایی حفظ اسرار و اطلاعات خصوصی افراد را دارد. این واژه در منابع لغوی مانند لغتنامه دهخدا به معنای «رازپوش» آمده و بر ویژگی پنهانداری و حفظ امانت در گفتار و رفتار تأکید دارد. در فرهنگهای فارسی نیز «سرنگهدار» به عنوان شخصی معرفی شده که اسرار دیگران را حفظ میکند و آنها را نزد خود نگه میدارد. این مفهوم از نظر اخلاقی اهمیت زیادی دارد، زیرا نشاندهنده صداقت، امانتداری و قابل اعتماد بودن فرد است. در روابط انسانی، سرنگهدار بودن یکی از ویژگیهای مثبت اخلاقی محسوب میشود که باعث ایجاد اعتماد میان افراد میگردد. چنین فردی در برابر شنیدههای خود مسئولانه رفتار میکند و از افشای آنها خودداری مینماید. در متون ادبی نیز این واژه برای توصیف انسانهای وفادار و قابل اعتماد به کار رفته است. مفهوم «سرنگهدار» با واژههایی مانند رازدار و امین هممعنا است و بر حفظ اسرار دیگران تأکید دارد. در فرهنگ اجتماعی، داشتن چنین ویژگیای نشانه بلوغ اخلاقی و شخصیت قابل اعتماد فرد محسوب میشود. بنابراین این کلمه به فردی گفته میشود که رازها را حفظ میکند و در نگهداری اسرار دیگران امانتدار و قابل اعتماد است.
سرنگهدار
لغت نامه دهخدا
سرنگهدار. [ س ِ ن ِ گ َ ] ( نف مرکب ) رازپوش.
فرهنگ عمید
آن که راز کسی را حفظ کند و به دیگری نگوید، رازدار.
فرهنگ فارسی
راز دار
جمله سازی با سرنگهدار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از آن منصور را کردند بر دار که در اعیان نبود او سرنگهدار
💡 شاد باش،ای دل من،نوبت دیدار آمد سرنگهدار،که آن مونس دلدار آمد
