سخت پی

سخت پی. [ س َ پ َ / پ ِ ] ( ص مرکب ) نیرومند. قوی. ( ولف ). پرزور که مقاومت داشته باشد:
کنون تا به بینم که با جام می
همی سست باشی وگر سخت پی.
( شاهنامه فردوسی چ بروخیم ج 9 ص 2849 ).

نیرومند قوی پرزور که مقاومت داشته باشد.

💡 به قتلم ازآن کرده ای سخت پی که شاید یزیدت دهد ملک ری

💡 سخت پی سست بود در طلب کوی تو آنک مرد را بادیه بر یاد تو بستان نشود

💡 سکندر دران داوریگاه سخت پی افشرد مانند بیخ درخت

💡 کنون تا ببینم که با جام می یکی سست باشی اگر سخت پی

💡 دست بردارد ز من این سخت پی یا گشاید بندم از تن گفت نی