سحرخوان

سحرخوان. [ س َ ح َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خواننده سحر. بانگ کننده به وقت سحر. مجازاً، مؤذن.
- مرغ سحرخوان؛ بلبل. هزار.
- || خروس:
تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح
همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم.سعدی.رجوع به ترکیبات مرغ شود.

💡 چو اول خروس سحرخوان بخواند مه نو ازین دیر محمل براند

💡 تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم

💡 تا روز حشر در شب قتل توکاش باز بستی زبان خروس سحرخوان کربلا

💡 که چون نوبتی بر دهل زد دوال خروس سحرخوان بجنباند بال

💡 چون سر کنم فسانهٔ شب های هجر را آه از نهاد مرغ سحرخوان برآورم

💡 دوش خواجو چو حریفان همه در خواب شدند نشد از زمزمهٔ مرغ سحرخوان در خواب