سایه داشت
لغت نامه دهخدا
سایه داشت. [ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) سایه گستر. ( ناظم الاطباء ). پرسایه. || دارنده جان و روح. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با سایه داشت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مرآت معنی ما چون سایه داشت زنگی خورشید التفاتش از ما زدود ما را
💡 بود از تو بس شگفت اگر سایه داشتی خورشید را بلی نبود سایه در قفا
💡 از قضا بیوه زنی همسایه داشت از وجودش بر سر خود سایه داشت
💡 آن ساختمان قدیمی در میان انبوه درختان قرار داشت و سایه داشت، که باعث میشد فضای اطراف آن همیشه خنک و مطبوع باشد.
💡 او که همیشه در سایه داشت، تلاش کرد تا با فعالیتهای داوطلبانه، نام خود را در میان مردم و جامعه ثبت کند.
💡 در آن ساعت از روز که خورشید در بالاترین نقطه بود، هر درخت و هر ستونی سایه داشت و پناهگاهی برای رهگذران ایجاد میکرد.