زیشان

زیشان. ( حرف اضافه + ضمیر ) از ایشان:
بکوش ای دوست تا زیشان نباشی
به ظلمت خوار و سرگردان نباشی.ناصرخسرو.رجوع به «از» و«ایشان » شود.

💡 ز پیغمبران او پسین بُد درست ولیک او شود زنده زیشان نخست

💡 سپاه از خواب درجستند ناگاه یکی زیشان نه لشگر دیدنه شاه

💡 بدان مرزبانان خاقان چه کرد که در مرو زیشان برآورد گرد

💡 اگر زیشان تو در دل خشم داری دو چشمت کوربین گر چشم داری

💡 در میان این دو ششدر کل خلق جمله مردند و اثر زیشان که یافت

💡 سنان را به تندی یکی برگرای برو زود زیشان بپرداز جای