بسر شدن

💡 زندانى شدن مرحوم طالقانى در اين مرحله بيش از 4سال طول نكشيد و در سال 1346 به واسطه فشارهاى داخلى و خارجى بر رژيم شاه اززندان آزاد شد. و بعد از آزادى مبارزه را همچون گذشته ادامه داد و در آستانهسال 1350 همزمان با برگزارى جشنهاى 2500 ساله شاهنشاهى دستگير و به مدت سهسال در زابل و 18 ماه در بافت كرمان در بدترين شرايط به حالت تبعيد بسر برد. درسال 1354 مجددا به دست ساواك گرفتار شد و به 10سال زندان محكوم گرديد.

💡 بندگان خدا همانا تقواى الهى، اولياى خدا را در حمايت خود، از تجاوز به حريممنهيات الهى باز داشته است و ترس از خدا را ملازم دلهاى آمام على قرار داده است، تا آنجاكه شبهايشان را بى خواب (بواسطه عبادت ) و روزهايشان را بى آب (به سبب روزه )گردانيده است، پس آسايش (آخرت ) را به رنج (دنيا) و سيراب شدن (در آن روز) را بهتشنگى (امروز) تبديل نمودند و مرگ را نزديك دانسته و به انجامعمل نيكو شتافتند و آرزوها را دروغ پنداشته و بسر رسيدن عمر را در نظر گرفتند.