لغت نامه دهخدا
زر فشاندن. [ زَ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) نثار کردن زر. بخشیدن زر:
دوستان درهوای صحبت دوست
زر فشانند و ما سر افشانیم.سعدی.
زر فشاندن. [ زَ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) نثار کردن زر. بخشیدن زر:
دوستان درهوای صحبت دوست
زر فشانند و ما سر افشانیم.سعدی.
نثار کردن زر بخشیدن زر
💡 خدایگان زمانه مظفر و منصور به زر فشاندن بر خلق دستها بگشاد
💡 نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیست در تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست
💡 چرخ از شرم زر فشاندن او چشمه آفتاب تر یابد
💡 هرجای چو آفتاب راندن در راه به بدره زر فشاندن