رومگان

لغت نامه دهخدا

رومگان. [ م َ ] ( اِخ ) همان شهر ویران مداین است که اعراب رومیة می خوانده اند و آن از بناهای خسرو اول است. ( از ایران در زمان ساسانیان ص 409 ). و رجوع به رومیة و مأخذ بالا ص 409 و مابعد و ص 448 شود.

جمله سازی با رومگان

💡 مداين كلمه عربى است جمع مدينه به معناى شهر و مداين نام مجموعه هفت شهر آبادان ونزديك به هم كه مجموعه آنها را به زبان سريانى (ماحوزه ) و با لقب (ملكا) مىناميدند. (ماحوزه ملكا يعنى شهرهاى پادشاه ) و گاهى نيز (مذيناتا) گفته اند... دراواخر عهد دولت ساسانيان، مداين مشتمل بر هفت شهر بود. مورّخان عرب و ايرانى كه كتبخود را در زمان ويرانى يا زوال مداين نوشته اند تعداد آنها را به اختلاف ذكر كرده اند وبه هر حال تيسفون (طيسفون ) كه بزرگترين و مهمترين شهرهاى مداين بود، مقّر سلطنت وپايتخت دولت ساسانى بوده است و بعد از آن شهر (وه اردشير) يا (سلوكيه ) بودهاست. از مجموعه هفت شهر مداين، پنج شهر شناخته شده اند كه عبارتند از: 1- تيسفون،پايتخت در ساحل شرقى دجله 2- وه اردشير، درساحل غربى دجله 3- رومگان، در ساحل شرقى دجله 4- (در زنى ذان )، درساحل غربى دجله 5- ولاش آباد، در ساحل غربى دجله. اگر محلّه اسپانبر، واقع درساحل غربى دجله (خرابه هاى طاق كسرى كه به نام ايوان مداين نيز مشهور است ) و محلّه(ماخوزا) واقع در ساحل شرقى را نيز دو شهرمستقل به حساب آوريم، تعداد هفت شهر مداين كامل مى شود. (378)