روشن چشم

روشن چشم. [ رَ / رُو ش َ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه چشمش روشن است. قریرالعین. شاد و مسرور.

آنکه چشمش روشن است

💡 بروی اوست مرا طبع شاد و روشن چشم بوصل اوست مرا تن جوان و تازه روان

💡 بر فروغ طلعتش هرگه‌که بگشایند چشم دیدهٔ احباب روشن چشم اعدا کور باد

💡 ای به دیدار تو روشن چشم عالم بین من آخرت رحمی نیاید بر دل مسکین من

💡 گر شود دیده مردم ز تماشا روشن چشم ما روشنی از سرمه عبرت گیرد

💡 بدو است روشن چشم امیر هر شب و روز که اوست مردمک چشم میر و نور بصر

💡 چشمم نورت در این و آن دید روشن چشمی که آن چنان دید