رنگ و بو

رنگ و بو. [ رَ گ ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) رنگ و بوی. رجوع به رنگ و بوی شود.

بوورنگ، بویی که ازرنگی به مشام برسد

💡 جوی برقی نیست در نیسان او یک سراب رنگ و بو بستان او

💡 چون ندارد رنگ و بوی من سری کی گشاید از منت هرگز دری

💡 خلق را باشد هوای رنگ و بو کس نپرسد، کان گل پژمرده کو

💡 گلی است عشق که بدنام رنگ و بو نشود غم تو پرده نشین است اینقدر دانم

💡 ز خاک آورد رنگ و بوی و طعام تماشاگه دیده و مغز و کام

💡 چو نخچیرگاهی پر از رنگ و بوی که نخچیر دانش نهد دل در اوی