دوزخ سرشت

دوزخ سرشت. [ زَ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) که سرشت دوزخ دارد. که طبیعت جهنم دارد. که چون دوزخ جای شکنجه و آزار و عذاب است. ( یادداشت مؤلف ):
بهشت این و آن هست دوزخ سرشت
به دوزخ نیاید کسی از بهشت.نظامی.

که سرشت دوزخ دارد.

💡 دل سخت و خوی بد و روی زشت چنان دان که دارد ز دوزخ سرشت

💡 تنش آفریننده خوب و زشت تو گفتی که از دود دوزخ سرشت

💡 تو گفتی تن و چهر آن دیو زشت خدای از دم و دود دوزخ سرشت

💡 صدق و اخلاصت در آرد در بهشت باش صادق گر نه ای دوزخ سرشت

💡 نبیند روان تو روی بهشت که ایزد تو از بهر دوزخ سرشت

💡 بهشت این و آن هست دوزخ سرشت به دوزخ نیاید کسی از بهشت