لغت نامه دهخدا
دل برنده. [ دِ ب َ رَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) برنده دل. زیبارویی که دل از آدمی برباید. دلبر:
ای دل برنده هرچه توانی همی کنی
میدان فراخ یافته ای گوی زن هلا.مسعود رازی.
دل برنده. [ دِ ب َ رَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) برنده دل. زیبارویی که دل از آدمی برباید. دلبر:
ای دل برنده هرچه توانی همی کنی
میدان فراخ یافته ای گوی زن هلا.مسعود رازی.
برنده دل. زیبا رویی که دل از آدمی برباید. دلبر.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز آثار صحبت کف گوهر فشان او گوهر برآید از دل برنده آهنش