دراز ریش
مترادفها
ریش بلند
لغت نامه دهخدا
درازریش. [ دِ ] ( ص مرکب ) آنکه لحیه طویل دارد. ریش بلند. طویل اللحیه. بزرگ ریش. ریش تَپَّه. ریشو. بَلمه. لِحیانی. ألحی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ): مأمون مردی بود... دراز ریش. ( مجمل التواریخ و القصص ). رجل اِسحَلانی و سَیحَفانی و سَیحَفی اللحیة؛ مرد درازریش. ( منتهی الارب ). عُنافِش و عَنفَش و عَنفَشیش اللحیة؛ مرد انبوه و دراز ریش. ( منتهی الارب ). || احمق و ابله. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آنکه لحیه طویل دارد
جمله سازی با دراز ریش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گرچه شود ریش به غایت دراز ریش درازت نکند نکته ساز
💡 موی دراز ریش اگر کوسه برکند هم بر دراز ریش بود جای ریشخند
💡 پیرمرد دراز ریش که در گوشه روستا نشسته بود، با نگاهی نافذ داستانهای قدیمی و افسانههای فراموششده را برای کودکان با دقت تعریف میکرد.
💡 در نقاشیهای باستانی، معمولاً حکیمان و فرزانگان را با چهرهای دراز ریش و لباسی ساده نشان میدادند تا نشان از دانش و تجربه بالای آنها داشته باشد.
💡 آن مرد دراز ریش با پوشش سنتی خود، نمادی از سنتها و ارزشهای قدیمی در میان اقوام دورافتاده و مناطق کوهستانی کشور محسوب میشد.