لغت نامه دهخدا
( پای بز آکندن ) پای بز آکندن. [ ی ِ ب ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سحر باشد برای جلب کسی. ( سروری ):
مرا در کویت ای شمع نکوئی
فلک پای بز آکنده ست گوئی.نظامی ( از سروری و فرهنگی خطی ).و رشیدی «پای بز افکنده ست گوئی » آورده است و شاید مصحف اوکندن بمعنی افکندن باشد.
