داوری بردن

داوری بردن. [ وَ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) به محاکمه شدن از ظلم کسی در پیش حاکم عادل:
هرچه کنی تو برحقی حاکم دست مطلقی
پیش که داوری برم از تو که خصم و داوری.سعدی.داوری پیش قاضی بردند. ( گلستان سعدی ).
ما را شکایتی ز تو گر هست هم به تست
کز تو بدیگری نتوان برد داوری.سعدی.

بمحاکمه شدن از ظلم کسی در پیش حاکم عادل

💡 نخواهد بود رسم آنجا به دیوان داوری بردن گرفتم کشور مهر و وفا را داوری باشد

💡 بنادان داوری بردن نشاید که جز دانش بگیتی داوری نیست

💡 راه ایمان میزند آن چشمکان کافرت بر که شاید داوری بردن از این عیارها