لغت نامه دهخدا
خوش ساختی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش ساخت. استواری. || خوش ترکیبی. خوش هیئتی. خوش ریختی.
خوش ساختی
فرهنگ فارسی
حالت و چگونگی خوش ساخت استواری
جمله سازی با خوش ساختی
💡 با خیالش نرد حسرت باختی بر وصالش خاطری خوش ساختی
