لغت نامه دهخدا
خوش فهمی. [ خوَش ْ / خُش ْ ف َ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش فهم و نیکواندیشه. نیکوفهمی.
خوش فهمی. [ خوَش ْ / خُش ْ ف َ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش فهم و نیکواندیشه. نیکوفهمی.
حالت و چگونگی خوش فهم و نیکو اندیشه نیکو فهمی.
💡 نیک فهمی داری و خوش گفت تو وین دُر اسرار کردی سفت تو