لغت نامه دهخدا
خوش دهن. [ خوَش ْ / خُش ْ دَ هََ ] ( ص مرکب ) آنکه دهن قشنگ دارد. || خوش گفتار.نیکوسخن. ملایم. کسی که با زبانش مردم را نرنجاند.
خوش دهن
فرهنگ فارسی
آنکه دهن قشنگ دارد یا خوش گفتار
جمله سازی با خوش دهن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جان و دل صد هزار دیوانه از بوسه یار خوش دهن گردد
