لغت نامه دهخدا
خوش باشد. [ خوَش ْ / خُش ْ ش َ ] ( جمله فعلیه دعایی ) جمله ای است خبریه که بمعنی انشائیه آید بمعنی نیکو باشد و خوش آید. ( از آنندراج ):
نیست در دست مرا غیر دعا خوش باشد
گر خوشی با من بی برگ ونوا خوش باشد.صائب ( از آنندراج ).محتسب چون بدر میکده آید گوید
پیر میخانه که خوش باشد اگر جا باشد.سلیم ( از آنندراج ).