خودگیر

لغت نامه دهخدا

خودگیر. [ خوَدْ / خُدْ ] ( نف مرکب ) متکبر. غیرفروتن. خودفروش.

جمله سازی با خودگیر

💡 چون نام بر زبانها ننشسته راه خودگیر نقش نگین نگردی تا برتو جا نخندد

💡 هرچندکار فرداست امروز مفت خودگیر شاید دماغ وطاقت وقت دگر نباشد