خراب حال

خراب حال. [ خ َ ] ( ص مرکب ) تباه حال. ( از آنندراج ).

تباه حال

💡 ما را خراب حالی از رعشه خمارست از درد باده ما را تعمیر می توان کرد

💡 من خود ز یک دو کاسه ی اول شدم خراب حال من ای رفیق ز مهمان من بپرس

💡 بینم خراب حال دل ای عیسوی نفس پا از سرم مکش نفسی از برم مرو

💡 چو ز مهر دستانم به سر آمدند کس را ز خراب حالی من به زبان دعا نیامد