خداوند کش

واژه «خداوندکش» به معنای کسی است که پادشاه یا حاکم را می‌کشد و به عبارتی قاتل شاه یا کشنده ملک به شمار می‌رود. این اصطلاح در متون ادبی و تاریخی مانند آثار فردوسی و نظامی آمده و برای اشاره به کسانی به کار رفته که علیه بزرگان یا امیران شوریده و آن‌ها را کشته‌اند. علاوه بر معنای مستقیم «قاتل شاه»، در برخی متون، «خداوندکش» برای توصیف کسی که قدرت زیادی داشته و توانایی کشتن بزرگان، امیران یا مهتران را داشته نیز استفاده شده است. به بیان دیگر، این واژه هم نشان‌دهنده عمل قتل پادشاه و هم توانایی سرکوب بزرگان و افراد بلندمرتبه است. در اشعار و متون کلاسیک فارسی، کاربرد آن معمولاً با هشدار و نکوهش همراه است، به‌ویژه زمانی که به رفتار ناپسند و شورش علیه حاکمان اشاره دارد. «خداوندکش» هم در معنای تاریخی و هم ادبی اهمیت دارد و نمادی از تهدید به نظم و قدرت حاکمان محسوب می‌شود. بنابراین، این واژه به صورت ترکیبی، کشنده خداوند یا پادشاه کش را تداعی می‌کند و مفهومی از قتل و تهدید قدرت حاکمیت را در خود دارد.