«حلالپوشی» در علم شیمی به فرآیندی گفته میشود که طی آن ذرات یک ماده حلشونده، مانند یونها یا مولکولها، توسط مولکولهای ماده حلکننده یا همان حلال احاطه میشوند و در میان آنها قرار میگیرند. این احاطه شدن باعث میشود ذرات حلشونده از هم جدا شده و به صورت پایدار درون محلول پخش شوند. در واقع، حلالپوشی نوعی تعامل میان حلال و حلشونده است که به پایدار ماندن محلول کمک میکند و از تجمع دوباره ذرات جلوگیری مینماید. این پدیده نقش بسیار مهمی در حل شدن مواد مختلف در مایعات دارد و اساس تشکیل بسیاری از محلولهای شیمیایی را تشکیل میدهد. زمانی که یک ماده مانند نمک در آب حل میشود، مولکولهای آب اطراف یونهای نمک را میگیرند و آنها را از هم جدا نگه میدارند که این حالت نمونهای روشن از حلالپوشی است. در این فرآیند، نوع حلال اهمیت زیادی دارد زیرا هر حلال توانایی متفاوتی در پوشاندن و احاطه کردن ذرات دارد. حلالپوشی فقط یک فرآیند فیزیکی ساده نیست، بلکه بر رفتار شیمیایی و واکنشپذیری مواد نیز تأثیر میگذارد. این پدیده میتواند باعث تغییر سرعت واکنشهای شیمیایی یا حتی تغییر خواص مواد حلشده شود. در حالت خاصی از این فرآیند که آب در نقش حلال قرار دارد، به آن آبپوشی گفته میشود. به طور کلی، این اصطلاح یعنی محاصره شدن ذرات ماده حلشونده توسط مولکولهای حلال به شکلی که امکان پراکندگی و پایداری آنها در محلول فراهم شود.
حلال پوشی
فرهنگستان زبان و ادب
{solvation} [شیمی، مهندسی بسپار] پوشاندن یون های موجود در محلول با حلاّلی به جز آب
دانشنامه عمومی
حلال پوشی ( به انگلیسی: Solvation ) در علم شیمی و در مبحث محلول ها کاربرد داشته و عبارت است از فرایند احاطه شدن مولکول ها یا یون های ماده حل شده به وسیله مولکول ها یا یون های ماده حلّال. آبپوشی نوع خاصی از این فرایند است که عبارت است از حل شدن ماده ای در آب مانند حل شدن نمک طعام در آب.
جمله سازی با حلال پوشی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نیروی دافعه الکتروستاتیک در زمانی که پروتئین در آب حل میشود نیز شکل میگیرد. آب به دور باقیماندههای اسید آمینهای آبدوست در سطح پروتئین، یک لایه حلال پوشی ایجاد میکند. آب یک گرادیان غلظت در اطراف پروتئین ایجاد میکند به طوری که در سطح پروتئین، بیشترین غلظت از آب وجود دارد. این شبکه آبی یک اثر تعدیلی در نیروی جاذبه بین پروتئینها دارد.
💡 نمک سود کردن متداولترین روش به منظور رسوبدهی پروتئینها است. افزودن یک نمک خنثی مانند سولفات آمونیوم باعث فشرده شدن لایه حلال پوشی و افزایش برهمکنش پروتئین-پروتئین میشود. با افزایش غلظت نمک، بارهای سطحی پروتئین بجای این که با آب برهمکنش کنند وارد برهمکنش با نمک میشوند.