لغت نامه دهخدا
حسین نجار. [ ح ُ س َ ن ِ ن َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ بغدادی مکنی به ابوعبداﷲ از متکلمان جبری مذهب سده سوم هجری متوفی در 220 هَ. ق. 835/ م. او راست: «الاستطاعة» و «الصفات و الاسماء» و جز آنها. ( معجم المؤلفین از ابن الندیم ص 179 ) ( هدیة العارفین ج 1 ص 303 ) ( الموشح ص 379 ).
