حریص چشم

کلمه‌ی «حریص چشم» در فارسی به معنای شخصی است که بسیار خواهان و طمع‌کار است، و هرچه می‌بیند می‌خواهد و از داشته‌های خود راضی نمی‌شود. این اصطلاح ترکیبی است از دو بخش «حریص» به معنای طمع‌کار و حرص‌ورز، و «چشم» که در اینجا نماد دیدن و تمایل داشتن به آنچه دیگران یا محیط دارند است. در ادبیات فارسی و متون کهن، «حریص چشم» برای توصیف افرادی به کار رفته که همیشه به دنبال بیشتر هستند و هرگز از داشته‌های خود راضی نمی‌شوند. این عبارت بار منفی دارد و به طمع، آزمندی و نارضایتی از وضعیت موجود اشاره می‌کند. از نظر اخلاقی، فردی که حریص چشم است معمولاً به حرص و طمع خود شناخته می‌شود و ممکن است دیگران را نیز به چشم‌داشت یا حسادت تحریک کند. در مکالمات روزمره و ادبی، این عبارت برای نشان دادن حرص و طمع آشکار فرد نسبت به مال، مقام یا زیبایی دیگران به کار می‌رود.