حربگه

حربگه. [ ح َ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) حربگاه:
در حربگه پیمبر ما معجزی نداشت
از معجزات خویش قویتر ز قوتش.ناصرخسرو.که اِستاد با ذوالفقار مجرد
به هر حربگه بر یمین محمد؟ناصرخسرو.حربگه مرد سخندان بسی
صعبتر از معرکه حملت است.ناصرخسرو.میل تو به حربگه فزون بینند
از میل طفیلیان به مهمانی.ابوالفرج رونی.

💡 کرد شاهش از شراب عشق مست شد به سوی حربگه خنجر بدست

💡 چون ز تف خدنگ و شعلهٔ تیغ عرصهٔ حربگه شود چو سعیر

💡 در حربگه پیمبر ما معجزی نداشت از معجزات نیز قوی‌تر ز قوتش

💡 که استاد با ذوالفقار مجرد به هر حربگه بر یمین محمد؟

💡 سیه‌روی از آنی که از تیغ تیز درین حربگه کرد خواهی گریز

💡 حرب جویان نهان شوند از بیم چون تو از حربگه پدید آیی