جهان نورد

جهان نورد. [ ج َ ن َ وَ ] ( نف مرکب ) سیاح. جهانگرد. کیهان نورد.

جهانگرد، سیاح.

سیاح جهانگرد کیهان نورد

💡 به چرخ گردی آه و جهان نوردی اشک به گریه‌های شب هجر و ناله‌های سحر

💡 ز مال خویش نبیند جهان نوردی خیر که سود بهر کسان از سفر نخواسته است

💡 نه برق در تو نه باد جهان نورد رسد به این شتاب کجا می روی کجا ای دل

💡 پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است پای جهان نورد خیالم نبسته است

💡 البرز آهنین سم و زو دیو منهزم بادش جهان نورد و سلیمان بر او سوار

💡 گردد جهان نورد اگر بشنود اسیر این سرگذشت ما که ره آورد غربت است