لغت نامه دهخدا
جفت وار. [ ج ُ ] ( اِ مرکب ) واحد مساحت، به اندازه یک جفت. چند یک جفت. بقدر جفتی. به اندازه یک جفت زمین: هر کس زندگانی یابد بیند که اینجا چنان شود که جفت وار زمین به ده درم فروشند. ( تاریخ بیهقی ). سی جفت وار زمین نزدیک این سرای بیع میکردند که به نام او آنجا سرائی و باغی کنند و جفت واری به دویست درم میگفتند. ( تاریخ بیهقی ). رجوع به جفت شود.