جاندهی

لغت نامه دهخدا

جاندهی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) عمل جان دادن. جان فدا کردن. || مخالفت. مقاومت. || فدیه حیوة و مرگ. ( ناظم الاطباء ) ( اشتینگاس ).

جمله سازی با جاندهی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 پرسد خبری ز عمر سیری بر شیوه جاندهی دلیری