توماس مالتوس. [ ت ُ ] ( اِخ ) کشیش انگلیسی و عالم اقتصادی ( 1766-1834 م. ). وی قاعده ای در علوم اقتصاد وضع نمود که خلاصه آن این است: چون سکنه روی زمین پیوسته سریعتر از تولید مواد حیاتی انتشار و بسط می یابند قوای دیگر به وسائل خاصی مانند قحطی، امراض عمومی، جنگ و غیره جلوی قوه زاد و ولد انسانی را نگرفته مانعاز تکثیر عظیم نفوس بشری نمی شوند. بنابراین پیشنهادمی نمود که به وسائل اجتماعی و اخلاقی حدودی برای سرعت ازدیاد نفوس بشری وضع شود. کتاب او موسوم است به گفتار درباره منشاء جمعیت. عقاید او را عموماً بر خلاف مبادی انسانیت و اخلاق ومزاحم حقوق طبقه فقرا دانسته اند. ( از ذیل تاریخ ادبیات برون ترجمه علی اصغر حکمت ص 254 ). رجوع به مالتوس و مالتوزیانیسم شود.
فرهنگ فارسی
کشیش انگلیسی و عالم اقتصادی است ( ۱۸۳۴ - ۱۷۶۶ میلادی ) وی قاعده در علوم اقتصاد وضع نمود که خلاصه آن اینست چون سکنه روی زمین پیوسته سریع تر از تولید مواد حیاتی انتشار و بسط می یابند قوای دیگر بوسائل خاصی مانند قحطی امراض عمومی جنگ و غیره جلو قوه زاد و ولد انسانی را گرفته مانع از تکثیر عظیم نفوس بشری میشوند
جمله سازی با توماس مالتوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جوزف جانسون (۱۵ نوامبر ۱۷۳۸–۲۰ دسامبر ۱۸۰۹) یک فروشنده کتاب و مدیر انتشارات قرن هجدهم میلادی در لندن بود.انتشارات او طیف وسیعی از موضوعات و نسخههای مهم را دربرداشت. جانسون بیشتر بخاطر انتشار کتابهای افرادی چون ویلیام گادوین، توماس مالتوس و جول بارلو و اقتصاددان فمینیست پریشیلا ویکفیلید و همینطور معترضان مذهبی ای همچون جوزف پریستلی، آنا لاتیتیا باربالد، گیلبرت ویکفیلد و جورج والکر شهرت یافت.
💡 استفاده ریاضیات در زیست به قرن دوازدهم میلادی بر میگردد، زمانی که فیبوناچی از دنباله معروفش برای توصیف رشد جمعیت خرگوشها استفاده کرد. در قرن هجدهم میلادی دانیل برنولی ریاضیات را برای توصیف اثر آبله بر روی جمعیت انسان به کار برد. رساله ۱۷۸۹ توماس مالتوس بر روی رشد جمعیت انسان، براساس مفهوم رشد نمایی نوشته شده بود. پیر فرانسیس ورهولت در ۱۸۳۶ مدل رشد لجستیک را فرموله کرد.
💡 همانند توماس مالتوس و لوید، هاردین بیش از همه چیز به معضل رشد جمعیت انسانها اهمیت میداد. اما او در مقاله اش بر استفاده از منابعی بزرگتر (ولی پایان پذیر) مانند اتمسفر زمین و اقیانوسها نیز تمرکز میکند و همچنین به «انبازههای منفی» آلودگی اشاره میکند (به این معنی که به جای اینکه با خصوصیسازی عمدی یک منبع مثبت طرف باشیم، در انبازههای منفی با عمومیسازی عمدی هزینهای منفی مثل آلودگی طرف هستیم)