لغت نامه دهخدا
توبه گری. [ ت َ / تُو ب َ / ب ِ گ َ ] ( حامص مرکب ) توبه کردن. بازگشتن از گناه:
همه روزه مرا توبه گری درخور بود
روزه بگذشت و کنون نیست مرا آن درخور.فرخی.رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.
توبه گری
فرهنگ فارسی
توبه کردن. بازگشتن از گناه
جمله سازی با توبه گری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نکند طبع ملک میل گناه ناید از توبه گری دیو به راه
💡 از پرده دری پناه من باش بر توبه گری گواه من باش
