تشریر

لغت نامه دهخدا

تشریر. [ ت َ ] ( ع مص ) به آفتاب خشک کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). به آفتاب نهادن چیزی را تاخشک شود. || مشهور و معروف کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

جمله سازی با تشریر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 خلق ملکیش بر کشیده از دیو، لباس نفس تشریر