لغت نامه دهخدا
تسبیح ساز.[ ت َ ] ( نف مرکب ) آنکه سبحه را بسازد. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). سازنده سبحه. ( ناظم الاطباء ):
چه گویم من از مهر تسبیح ساز
که رویم بود سوی او در نماز.وحید ( از آنندراج ).
تسبیح ساز.[ ت َ ] ( نف مرکب ) آنکه سبحه را بسازد. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). سازنده سبحه. ( ناظم الاطباء ):
چه گویم من از مهر تسبیح ساز
که رویم بود سوی او در نماز.وحید ( از آنندراج ).
آنکه سبحه را بسازد. سازنده سبحه.
💡 هست اگر صائب ترا در سر هوای صید عام دانه از تسبیح ساز و دام از سجاده کن